Libelle, très belle
AtelierNW-Libelle tres belle_00

Libelle, très belle

Het is een mooie dag en de zon schijnt uitbundig op het gezellig drukke Wilhelminaplein in Heemstede. Plotseling trekt er een bijna magische schittering over het plein. Het is het resultaat van zonnestralen die oogcontact maken met een elegante libelle. Doodstil zit ze, op een turquoise jurk, alsof ze zich warmt op een heldere vijver tijdens een mooie zomeravond. Het gouden lijfje glanst als een spiegel, de fonkeling van haar diamanten oogjes danst in het zonlicht.


“Kom maar dichterbij,” zoemt ze zachtjes, “ik houd ervan om bewonderd te worden.” De wereld om haar heen stokt, alsof de pauzeknop van het bestaan zojuist is ingedrukt. “Wil je meer van me weten?” vraagt ze. “Ik vertel je graag mijn verhaal!” voegt ze er vrolijk aan toe.

 “Ik ben op dit plein geboren, daar op het hoekje in het atelier van Ruud en Mirjam. Maar mijn oorsprong ligt in Lisse, in de verpakking van een heerlijke chocoladeletter van Patisserie Vermeer. Mijn dame had er een aantal gekocht voor het sinterklaasfeest, voor haar dochters en gelukkig had ze zichzelf ook lekker getrakteerd. En wat denk je? Ze vond een ‘gouden ticket’ bij haar letter en was een van de drie gelukkigen die een goudstaafje van Atelier NW had gewonnen!

Daarmee mocht ze een mooi sieraad laten maken bij de twee geweldige goudsmeden. Maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Ze was overdonderd en had geen idee wat voor sieraad ze zou willen. Sterker nog, of ze het überhaupt wilde. Er was ooit bij haar ingebroken en toen waren al haar juwelen die voor haar grote emotionele waarde hadden, ontvreemd. Gelukkig moedigde de heer die bij mijn dame hoort haar aan om haar hart te laten spreken en op ontdekkingstocht te gaan. Dat ze een natuurobject voor ogen had was al snel duidelijk, ze raakte bijna onbewust geïnspireerd door een sieraad van koningin Máxima; een enorme meikever. Maar dat was haar te grotesk, gezien haar petite gestalte mocht het wat subtieler.

Toen ze in gesprek ging met het ontwerpersduo had haar wens een duidelijke omschrijving, ‘een natuurgetrouw insect van uitzonderlijke elegantie, de libelle’. Ze geniet altijd van de libellen die majestueus boven de vijver in haar tuin zweven, die hun prachtige kleurschakeringen uitgebreid laten bekijken terwijl ze statig aan de muur kleven wanneer ze zich met trillende vleugels warmen in de zon. Ze vindt ons uitzonderlijk mooie, zelfs deftige insecten!

Ruud en Mirjam zijn direct aan de slag gegaan met anatomische studies van onder andere de smaragdlibel om haar wens vorm te geven, ik moest namelijk wel ‘levensecht’ lijken. Oordeel zelf maar hoe mooi ik ben geworden! Mijn facetogen, de geledingen, mijn gesegmenteerde achterlijf, het klopt precies.

Graveren is weer een heel ander metier en daarom zijn mijn vleugels na het goudsmeedwerk even op reis geweest naar de graveur. Mijn dame noemt zijn werk subliem, de ragfijne lijnen weergeven op iedere vleugel een waarheidsgetrouwe tekening. Dat wordt regelmatig bevestigd als ik van dichtbij word bewonderd door mensen die er oog voor en kijk op hebben. Zij laten altijd weten aangenaam verrast te zijn door de authenticiteit van mijn niet-alledaagse verschijning.

Maar het allerfijnste vind ik dat mijn dame zo blij met me is, dat ik haar allerdierbaarste broche ben. Ik ben niet zomaar haar libelle, ik ben haar très belle.”